رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران مطرح کرد:

بی توجهی به دستفروشان و مشاغل بی کانون و سیار در لایحه شهرداری تهران


محمد سالاری ضمن اشاره به لایحه بهره برداری از پیاده روهای شهر تهران که صبح امروز در جلسه علنی شورای شهر تهران از دستور شورای شهر تهران خارج شد، گفت: اعتراضی که من به طرح شهرداری در خصوص پیاده رو های شهر با عنوان "بهره برداری از پیاده روهای شهر تهران" دارم معطوف به این است که اساسا پیاده راه های شهر تهران جغرافیای گسترده ای دارد.

سالاری افزود: عملا پیاده روها و پیاده راه ها  محل تجلی تعاملات شهروندان یک شهر است و پیاده روها حق همگانی و متعلق به  همه آحاد جامعه اعم از برخوردار و غیر برخوردار از جمله توان یابان است.  سالاری تصریح کرد: اگر در مدیریت شهری پنجم داعیه تحقق رویکرد انسان محوری را داریم یکی از عرصه هایی که تجلی عینی انسان محوری است پیاده روهای شهر تهران خواهد بود. پیاده روها درواقع رگ های یک شهر انسان محور هستند که کوچکترین تصمیم اشتباه در آن ها تبعات بزرگ به همراه دارد. 

عضو شورای شهر تهران با اشاره به ابعاد دیگر این لایحه گفت: متاسفانه مشکلات دیگر این لوایح مبتنی بر چرخه باطل شهرسازی و معماری کشور ما رخ داده که اساسا شکل گیری شهرها و بارگذاری های قابل توجه اعم از بارگذاری های مسکونی و انتفاعی مانند مال ها، مگا مال ها، ساختمان های تجاری و تاسیسات شهری با رویکرد توجه به انسان ها در شهر نبوده و همواره این رویکرد تحت تاثیر روابــط آشــکار و پنهــان ســرمایه داری در شــهرها شکل گرفته و سبب شده طرح های تفصیلی، جامع و موضعی و موضوعی با رویکرد بارگذاری شکل بگیرد تا به صاحبان سرمایه سود برساند و هم اینکه شهرداری ها، دولت ها و بانک ها و... سود کنند و قشری که مغفول مانده اند و به هیچ عنوان منافع آنان دیده نشده است، قشر فرودست و قشری هستند که تجلی آنان به صورت دستفروشان و مشاغل سیار و بی کانون در دنیا و شهر ما شناخته می شوند.

سالاری ادامه داد: این افراد، زمین، خانه و سرمایه آنچنانی ندارند و تنها امیدشان این است که در بازارچه ها، خیابان ها، پارک ها و مراکز عمومی کسب و کاری داشته باشند و معیشت خود را بصورت روزانه و  به سختی تامین کنند.

رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران با بیان اینکه شهرداری تهران و معاونت خدمات شهری و شرکت ساماندهی مشاغل، لایحه بهره برداری از پیاده روها را  با رویکرد امتیاز مثبت برای اصناف برخوردار تهیه کرده است، گفت: هنگامی که این طرح ها مطرح می شوند، شهرداری باز هم می گوید بعدا به دستفروشان فکر می کنیم و موضوع آنان به صورت رسمی در دستور کار قرار نمی گیرد.

او افزود: ناراحتی و دلخوری من این است که در این دوره مدیریت شهری که کلیت 21 عضو شورا و شهردار تهران و ستادهای تصمیم گیری در خصوص شهر انسان محور اقدامات خوبی انجام داده اند که از آن جمله مناسب سازی معابر، پلازاها، ساماندهی سیما و منظر شهری، خیابان کامل و مسیرهای دوچرخه است اما چگونه است که در این طرح همه ابعاد فراموش می شود و صرفا به 8 یا 9 صنف اغذیه فروشی اجازه داده می شود که بساط خود را در جلو واحدهای تجاری داشته باشند و برای بقیه اقشار جامعه فکری نمی شود.

سالاری با بیان اینکه وقتی نسبت به این نوع دیدگاه اعتراض می شود، می گویند که برای سایر مسائل، بعدا فکری می کنیم، اضافه کرد: این در حالی است که ما یک سال و هشت ماه پیش مصوبه خوبی در شورای شهر تحت عنوان ساماندهی مشاغل بی کانون و سیار را به تصویب رساندیم. در آن مصوبه سه بند و سه دستورالعمل را از شهرداری تهران برای ساماندهی خواستیم. شهرداری تهران هنوز این دستورالعمل را  تهیه نکرده است. اولویت شهرداری ابتدا باید تهیه آن دستورالعمل باشد و بعد به ساماندهی اصناف در پیاده روها فکر کند.

عضو شورای شهر تهران ضمن اعتراض به لایحه بهره برداری از پیاده روهای شهر تهران گفت: با اجرای این طرح به شکل فعلی، امتیاز مثبت به نفع قشر برخوردار و امتیاز منفی برای قشر فرودست خواهد بود. البته نیت همکاران من در کمیسیون برنامه و بودجه خیرخواهانه است و آنان در نظر دارند تا معابر را سروسامان بدهند و باعث نشاط و سرزندگی شوند که البته اصول هم برایش در نظر گرفته اند.

او ادامه داد: نظر من این است که پیاده راه ها و پیاده روهای سطح کشور و شهر تهران ابعاد مختلف اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، ترافیکی، معماری، مناسب سازی، سیما و منظر شهری و... دارد و باید همه ابعاد را در آن ببینیم و اولویت اول ساماندهی پیاده روهای پایتخت است که در چارچوب آن می توان به ساماندهی اصناف در پیاده روها هم پرداخت.

رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران عنوان کرد: چگونه است که شهرداری تهران برای اجرای یک پلازای چند هزار متری و برای یک میدانگاه شهری یا مناسب سازی معبر که یک طرح موضعی محدود است، مشاور می گیرد و مطالعه انجام می دهد ولی در عرصه ای به وسعت پیاده رو های پایتخت تهران بدون پیوست مطالعاتی، مشاور، اطلاعات کامل و جامع و شبیه سازی در خصوص مد پیاده که مادر مدهای حمل و نقلی در چارچوب مفهوم TODاست می خواهد کاری انجام دهد. این در اصل موضوع اعتراض من است.

سالاری با بیان اینکه در همه تصمیم گیری ها سعی کردیم از مطالعات به تصمیم برسیم و همواره هم پیشینیان را مواخذه کرده که چرا آن ها از پیوست و مطالعات به پروژه نمی رسند، گفت: حالا چه شده ما که می گفتیم پل صدر از پیوست مطالعاتی به اقدام و عمل نرسیده و باعث شده سکونتگاه های مسیر را تحت تاثیر قرار دهد حالا خودمان در موضوعی به گستردگی پیاده روهای تهران مشاور نگرفته ایم.

رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران با اشاره به برخی خلاهای این لایحه گفت: در این لایحه تنها شاخص عرض معبر 3 متر به بالا در نظر گرفته شده و اساسا به موضوع زمان بهره برداری، سطح سرویس هر یک از معابر و یا موقعیت جغرافیایی توجه نشده است. ممکن است پیاده رو با عرض معبر بیش از 3 متر باشد ولی در زمانی از روز آنقدر در آن رفت و آمد و تردد عابر پیاده زیاد باشد که اصلا امکان این که میز و صندلی درپیاده رو گذاشته شود وجود نداشته باشد. شبیه این موارد نگاه های تک بعدی و ایرادات بسیار است .

عضو شورای شهر تهران ادامه داد: اساسا مبلمان شهری و نحوه ی استفاده  از پیاده روها در شمال شهر و مناطق شمالی با مناطق مرکزی و جنوبی تهران متفاوت است در صورتی که ضوابطی که در این طرح آمده یکسان است. قطعا فعالیتی که برای کسب و کاری در مناطق مرکزی و جنوبی می توان پیاده سازی کرد در شمال شهر نمی توان انجام داد.

او افزود: کار کامل و جامع در این لایحه انجام نشده که نسبت به آن اعتراض کردم و مهم ترین دلیل اعتراض من بی توجهی به دستفروشان و مشاغل بی کانون و سیار است که طی دهه های گذشته در کشور به این قشر بی توجهی شده است اما شورای پنجم نگاهش معطوف به این اقشار است و در اینجا نباید چنین تصمیمی گرفته می شد.

سالاری در پایان تاکید کرد: باید بررسی کنیم تهران به چه میزان پیاده رو دارد و چه میزان از پیاده رو ها قابلیت تحقق این لایحه و مصوبه را دارد و امکان ایجاد مبلمان شهری  در آن ها هست و بعدا در آن مورد تصمیم بگیریم و قطعا نمی توان یک نسخه یکسان برای همه معابر تجویز کرد.