*محمد سالاری

صندلی خالی ایران در شورای امنیت یک فرصت سوزی بزرگ است


سفر رئیس جمهور به نیویورک و سخنرانی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در سال جاری با توجه به خروج یکجانبه آمریکا از برجام و اعمال مجدد تحریم ها علیه کشورمان و همچنین شرایط منطقه ای می تواند متمایز از گذشته و یک نقطه عطف در تشریح مواضع منطقی و صلح طلبانه ایران باشد که باید مورد حمایت همه دوستداران نظام قرار گیرد ولی در کمال تعجب برخی مخالفان دولت بدون هیچ استدلال منطقی و تنها به بهانه مخالفت با رئیس جمهور آمریکا خواستار عدم حضور روحانی در سازمان ملل شده اند. در صورتی که این نشست با توجه به ابعاد جهانی آن چه از نظر حضور سران کشورها و چه از نظر بازتاب های بین المللی، یک فرصت استثنایی برای کشوری همانند ایران است که در تمامی سال تحت فشارهای سنگین کارتل های رسانه ای در جهت القای ایران هراسی قرار دارد و این در شرایطی است که دیدارهای دو جانبه و چند جانبه رئیس جمهور با سران کشورها نیز از دستاوردهای مهم هیات ایرانی در سال های گذشته بوده است که نباید به سادگی چنین فرصتی را که می تواند به تبیین مواضع ایران در مسائلی همچون بحران های منطقه ای ، مبارزه با تروریسم و نقض برجام توسط آمریکا و برقراری مجدد تحریم های ظالمانه علیه کشورمان بیانجامد را از دست داد.

نکته مهم دیگری که حضور هیات ایرانی به ریاست دکتر روحانی را بیش از گذشته ضروری می نماید احتمال برگزاری نشست شورای امنیت به ریاست ترامپ و با محوریت موضوع ایران است که این موضوع در داخل کشور موافقان و مخالفانی را به همراه داشته است. این در حالی است که ترامپ با توجه به مشکلاتی که در داخل آمریکا با آن مواجه شده و نیاز شدید وی به یک پیروزی بزرگ برای بهبود وجهه خود در صحنه داخلی و خارجی درصدد برگزاری یک شوی جهانی است تا ایران را به عنوان یک تهدید بین المللی معرفی کند و از آن برای ایجاد یک ائتلاف جدید در جهت محدود کردن فعالیت های منطقه ای ایران در جهت تامین منافع صهیونیست ها و برخی کشورهای مرتجع منطقه ای بهره ببرد و همین موضوع دلیلی است تا این نشست بیش از پیش مورد توجه رسانه های جهانی قرار گیرد و این فرصتی ایده آل برای هیات ایرانی است تا با حضوری هوشمندانه علاوه بر دفاع از مواضع کشورمان، عملکرد خصمانه ترامپ در بیش از یک سال گذشته علیه ایران را در پیش چشم جامعه بین الملل به چالش بکشد و با کمترین هزینه ممکن، دستاوردی بزرگ را در جهت منافع ملی به ارمغان آورد.

باید توجه داشت که حضور ترامپ و تمرکز وی بر موضوع ایران، حضور کشورمان در سطح حداقل وزیر خارجه را ضروری می نماید هر چند که شرکت دکتر روحانی در این نشست و مواجهه مستقیم با رئیس جمهور آمریکا می تواند وزن جلسه را به نفع ایران تغییر دهد ولی با توجه به تخصص غیرقابل انکار دکتر ظریف و اشراف کامل وی بر جزئیات برجام و تسلط بر حقوق بین الملل، حضور وی نیز می تواند منافع کشورمان را تامین کند ولی بدون شک غیبت ایران در این نشست و یا حضور ضعیف هیات ایرانی و رفتار منفعلانه نماینده کشورمان می تواند یک فرصت سوزی بزرگ تلقی شود.

در این میان مخالفت صریح روسیه با برگزاری نشست شورای امنیت با موضوعیت ایران و مخالفت جامعه جهانی با مواضع یکجانبه گرایانه کاخ سفید در مسائل بین المللی از مواردی است که باید بهترین بهره را از آن برد و با هماهنگی پیش دستانه با کشورهای روسیه و چین و حتی اعضای غیر دائم شورای امنیت ، ترامپ را در رسیدن به اهداف خود خلع سلاح کرد.

بدون تردید صندلی خالی ایران در این نشست نوعی خود تحریمی از برخورداری از یک تریبون جهانی و رفتاری منفعلانه و پشت کردن به صحنه نبرد دیپلماسی بین ایران و آمریکا خواهد بود آنهم در شرایطی که موضع ایران با توجه به نقض مکرر قوانین بین المللی توسط ترامپ در شرایط به مراتب بهتری قرار دارد و عدم حضور کشورمان در این نشست، تنها به یکه تازی ترامپ برای معرفی ایران به عنوان یک تهدید منطقه ای و بین المللی و توجیه خروج آمریکا از برجام منجر خواهد شد ولی قطعا اعلام حضور مقتدرانه هیات ایرانی، کابوس روزهای آینده کاخ سفید خواهد بود.

 

همشهری