* محمد سالاری

تاملی بر موضوع ریاست مجلس آینده


با پایان گرفتن انتخابات و مشخص شدن ترکیب مجلس آینده ارزیابی ها حاکی از آن است که لیست امید به ریاست عارف توانسته اکثریت مجلس دهم را بدست بیاورد.

با توجه به این موضوع، طی روزهای اخیر بحث مربوط به تعیین ریاست مجلس آینده در کانون توجه محافل سیاسی و رسانه ای قرار گرفته است و حتی در نشست منتخبان اصلاح طلب و اعتدالی مشخص شد که وزنه سیاسی مجلس گرایش قطعی به جریان لیست امید دارد

به طور کلی نقش رئیس مجلس در پارلمان نقشی اساسی و تاثیر گذار است . وقایع سیاسی چند سال اخیر به خوبی گواه این موضوع است که رئیس پارلمان می تواند نقش تعیین کننده ای در جهت گیری های سیاسی کشور و ابلاغ و تصویب قوانین داشته باشد.

آنچه مسلم است این است که  محمد رضا عارف سر لیست جریان اصلاح طلب با رای بالایی به عنوان نفر نخست از تهران توانست به مجلس راه یابد که میزان رای او و تعداد همفکران و هم لیستی هایش در مقایسه با دیگر افراد وزن سیاسی و دموکراتیک وی را برای بدست گرفتن ریاست مجلس آینده به خوبی مشخص می کند.

با این حال شکی نیست که مجلس دهم بر خلاف مجالس قبل از تعداد بیشتری از افراد متخصص و در عین حال معتدل برخوردار است که این امر نوید پارلمانی با حد اقل چالش و درگیری را می دهد.

در خصوص ریاست مجلس دهم منصفانه ترین راه رجوع به میزان آراء و توجه به غلبه گفتمانی افراد راه یافته و گرایش های حزبی آنان است. عارف از شخصیت های تاثیر گذار و توانمند نظام است  که در عرصه های گوناگون از جمله معاون اولی ریاست جمهوری،  مدیریت اثر گذاری در عرصه سیاسی داشته است.

عارف تجربه حضور در سمت معاون اولی رئیس جمهور و همچنین عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام را عهده دار بوده و بیشتر او را به عنوان یک چهره حزبی فعال می شناسند که توانایی خوبی برای تعامل با نیروهای موثر انقلاب دارد.

پس از برگزاری انتخابات و اقبال عموم مردم به جریان اصلاحات که حکایت از تمایل مردم به تغییرات اساسی در پارلمان دارد،  برخی اصرار به ریاست لاریجانی یا تعامل با وی برای ریاست مجلس آینده را دارند این در حالی است که در قاموس سیاسی ایران لاریجانی را بیشتر چهره ای نزدیک به جریان اصولگرا می دانند و حتی وی را به عنوان رئیس فراکسیون اصولگرایان رهروان ولایت می شناسند که در نشست های مختلف اصولگرایان پرچمدار و زعامت آنها را بر عهده داشته است . گرچه گرایشات منطقی لاریجانی در حمایت از دولت بر کسی پوشیده نیست اما واقعیت این است که با توجه به وزن سیاسی مجلس به لحاظ افراد و گروه های راه  یافته به آن و با مد نظر قرار دادن  گرایش احتمالی بیشتر افراد مستقل به سمت جریان اصلاح طلبی و لیست امید عارف می تواند گزینه مناسب تری برای ریاست مجلس آینده باشد.

عارف به لحاظ نگرش و گرایش سیاسی بیشترین نزدیکی را به دولت دارد و با توجه به ضرورت انکار ناپذیر تعامل دولت و مجلس برای پیشبرد اهداف کشور و برای تسهیل این رابطه ، ریاست وی در مجلس آینده منطقی تر به نظر می رسد.

علی رغم اینکه ترکیب مجلس آینده ترکیب معتدل و اصلاح طلب است اصرار بر واگذاری ریاست مجلس دهم به فردی که  ریاست مجلس اصولگرایان را عهده دار بوده امر منطقی به نظر نمی رسد.

همچنین با توجه به اینکه یکی از ضعف های همیشگی مجلس  عدم کار کارشناسی دربررسی  طرح ها و لوایح ارائه شده بود با توجه به سابقه اجرایی عارف و تمایل او به کارشناسی شدن طرح ها قبل از مطرح شدن در صحن،  به نظر می رسد که در صورت ریاست وی  در مجلس دهم طرح ها و لوایح پخته تری مطرح و به تصویب برسد.

نکته آخر اینکه با توجه به نقش موثر عارف در روی کار آمدن دولت تدبیر و امید ، اخلاق سیاسی حکم می کند با توجه به رای بالای ایشان در انتخابات و خواست مردم برای تغییر فضای پارلمان که طبعا در نظام مردم سالار جمهوری اسلامی در قالب انتخابات پر شور به منصه ظهور رسید ، ریاست وی در مجلس آینده با همراهی چهره های عملگرا می تواند چشم انداز روشن و قابل قبولی برای رسیدن دولت به اهداف و برنامه هایش را پیش روی کشور و مردم قرار دهد بخصوص که اصلاح طلبان و حامیان آنها انتظار دارند که ریاست مجلس را کسی عهده دار شود که هم بیشترین میزان رای را آورده و هم گفتمان و خط مشی فکری او در سراسر کشور با بیشترین میزان اقبال مردمی روبرو بوده است.

*محمد سالاری - عضو شورای اسلامی شهر تهران